حالا كه عادتم دادي به غصه هاي شاعري

زيرقرارات زدي و ميگي دلت ميخواد بري

حالا كه ديگه دلمو نميدمش دست كسي

ميخواي بري يه جاديگه به اروزهات برسي

حالا كه مردمم ديگه قصه ما روميدونن

دلت ميخواد بقيه قصه رو هرگز نخونن

حالا كه تنها شدم با عطر اون بوته ياس

ازجون چشمام چي ميخواي دوست دارم يا التماس؟

حالا كه من به خاطرت قيدسفرهامو زدم

تو تازه يادت افتاده كه حيفي چون خيلي بدم

حالاكه لحظه هاي من به خاطرت هدر شدن

بهونه هاي رفتن و ميذاريشون تقصير من

حالا كه از راه رسيده يكي با چشماي درشت

بگو كي بود بهم مي گفت چشماي نازت منو كشت؟

حالا كه پاييزم ميخواد بشينه پشت پنجره

بهتر هر كي نمي خواد بشينه خيلي زود بره

حالاكه فال حافظم نكرده ديگه معجزه

بهتره بازنده بشه دلم تو اين مبارزه

حالا كه ثابت شده تو نموندي پاي وعده ها

برو منم مي گذرم از كرده ها و نكرده ها

اما بدون اگه يه روز خوردي به يك صخره سرد

هر كاري دوست داري بكن ولي پيش من بر نگرد